Skip to content

აქ და ახლა

მაისი 15, 2015

ზოგჯერ ვზივარ თვალგაშტერებული, ჭიქაში ყავა მიცივდება და იმის თავიც არ მაქვს, რომ ხელი ავწიო და ყავა დავლიო. უბრალოდ, ვზივარ და მოპირდაპირე კედელზე ერთ წერტილს ვუყურებ.

ადრეც ვმჯდარვარ ასე, განა არა. ადრეც მიცივდებოდა  ჩაი  ჭიქაში – ყავას არ ვსვამდი. ამ გამოციებების დროს ამოვიჩემებდი ერთ რომელიმე ბედნიერ, ჩავლილ დღეს და ვფიქრობდი, რა ლამაზი ვიყავი მეთქი, რა ბედნიერი დღე იყო მეთქი, როგორ ვიცინოდი მეთქი. ჰოდა, ახლა შევამჩნიე, რომ მაშინ, როცა კედელზე ერთ წერტილს ვუყურებ, აღარ ვფიქრობ ჩავლილი ზაფხულების რომელიმე დღეზე. აღარც იმაზე, რა ლამაზი ვიყავი, აღარც იმაზე, რა მხიარული და ლაღი დრო იყო. უბრალოდ, ვზივარ ხოლმე და ძალიან მტკიცედ ვიცი, რომ მიუხედავად ყველაფრისა, მიუხედავად იმისა, რომ ხელის აწევას და ჭიქის აღებას სიკვდილი მირჩევნია, იქ ვარ, სადაც უნდა ვიყო. იქ ვარ, სადაც მინდოდა, ვყოფილიყავი. და ეს იქ ყოფნა მაბედნიერებს.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. tornike permalink

    ra kargia aseti bedniereba!ertgvari damcavi kedelia shensa da usashvelo imedgacruebas shoris.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: